Kratki opis

Rezime

U Osamljenostima Rozanov je pesnik duše, otuda Osamljenosti, iako sa mnogim filozofskim svojstvima blistaju pesničkim draguljima, toplim ispovestima.

Fragmentarno i autorefleksivno on piše o večnoj ljudskoj želji za besmrtnošću.

Ali, da bi se ostvarila stvaralačka besmrtnost potrebna je veća čežnja za samoostvarivanjem, glad za životom, volja, unutrašnja energija, instinkt...

Biografija autora

Biografija

(Vetluga, 20 IV 1856-23. I 1919) potiče iz sitnočinovničke porodice.

Bio je nežan, do mlakosti krhak.

Znalac latinskog i grčkog (diplomirao na Moskovskom univerzitetu: istorijsko-filološki fakultet), prevodi antičke pisce, Aristotela.

Piše o Dostojevskom. 1894. objavljuje Legendu o velikom inkvizitoru. Bavio se Starim zavetom, numizmatikom, Tolstojem, Egiptom (U svetu nerešenog i nejasnog).

U vremenu od 1899. do 1918. objavljuje mnoga dela: Priroda i istorija (1902), Porodično pitanje u Rusiji (1903), Uloga hrišćanstva u istoriji (II izdanje, a I 1888), Ruska crkva (1909), Metafizika hrišćanstva (I deo Tamni lik, 1911), Ljudi mesečeve svetlosti (1912, II izdanje), Osamljenosti. Opalo lišće (1913 - I Koš, 1915 - II Koš), Apokalipsa našeg vremena (1918) i nedovršena knjiga Iz istočnih motiva.

Njegove stalne teme su bile: Pol, Religija, Hrist. Po njemu: pre sveta beše pol.

Dakle: na početku ne behu ni Reč, ni Logos, već Pol, Eros.

Geniji su ljudi mesečeve svetlosti, a ostali sunčane svetlosti (na njima počiva svet). Jednostavno: na osrednjima.