Kratki opis

Rezime

Ćirilična verzija knjige, u kojoj se nalazi jedna od najboljih i najlepših pesama o Beogradu najvećeg srpskog pisca Miloša Crnjanskog LAMENT NAD BEOGRADOM, koja je ilustrovana velikim brojem slika i crteža jednog od najznačajnijih slikara Beograda Mome Kapora. U knjizi se nalaze tekstovi Aleksandra Petrova o LAMENTU i Nikole Kusovca o Kaporu.
Format knjige: 26x20,5 cm, broj str. 64. Štampana na lux 140 gramskom ofsetnom papiru, šivena, u mekom povezu.
Poklon CD na kome Miloš Crnjanski čita LAMENT 1971. godine.

Jan Majen i moj Srem,
Pariz, moji mrtvi drugovi, trešnje u Kini,
Priviđaju mi se još,dok ovde ćutim, bdim,i mrem,
I ležim, hladan, kao na pepelu klada.
Samo, to više i nismo mi, život, a ni zvezde,
Nego neka cudovišta, polipi, delfini,
Što se tumbaju preko nas i plove, i jezde,
I urliču: „Prah, pepeo, smrt je to.“
A viču i rusko: „Ničevo“ -
I špansko: „Nada“...
Ti, međutim, rasteš, uz zornjaču jasnu,
Sa Avalom plavom, u daljini, kao breg.
Ti treperiš, i kad ovde zvezde gasnu,
I topiš, ko Sunce, i led suza, i lanjski sneg.
U Tebi nema besmisla, ni smrti.
Ti sjajiš kao iskopan stari mač.
U Tebi sve vaskrsne, i zaigra, pa se vrti,
I ponavlja, kao dan i detinji plač.
A kad mi se glas, i oči, i dah, upokoje,
Ti ćeš me, znam, uzeti na krilo svoje...

Biografija autora

Biografija

Rođen je 26. oktobra 1893. godine u Čongradu, malom mađarskom gradu, u porodici siromašnog notara. Učio je gimnaziju kod katoličkih fratara u Temišvaru. Dalje školovanje nastavio je u Beču.

Godine 1914. vraća se u zemlju. Odlazi u Novi Sad, ali tamo biva uhapšen, a zatin mobilisan. Prebolevši azijsku koleru, upućen je na klanicu u Galiciji. Nakon lečenja u Krakovu, radio je u manastirskoj bolnici u Beču, a zatim kao telefonista u Segedinu.

Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu.

U Pariz odlazi 1920. godine i tamo nastavlja studije. Nakon susreta sa Ivom Andrićem u Rimu, on se 1921. godine opet vraća u zemlju i dolazi u Beograd. U glavnom gradu se venčava sa poznatom beogradskom lepoticom, Vidom Ružić.

Početak Drugog svetskog rata zatekao ga je u Italiji, na mestu diplomate. Odatle je otišao u London gde je živeo od 1941. do 1965. godine, u blizini Hajd parka.

Posle 25 godina provedenih u Londonu, vraća se u Beograd. Na zidu kuće u kojoj je živeo u Londonu postavljena je i spomen- ploča. Veliki srpski književnik umro je u Beogradu 1977. godine. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana.

Za Crnjanskog su mnogi književni kritičari rekli da je najveći pisac koji je ikada pisao na srpskom jeziku.

Pisao je pesme, poeme, romane, a neki od poznatijih su: "Lirike Itake","Dnevnik o Čarnojevićima", "Pisma iz Pariza", "Antologija kineske hrane", "Pjesme starog Japana","Seobe","Knjiga o Nemačkoj", "Knjiga o Mikelanđelu","Roman o Londonu","Kap španske krvi","Stražilovo" i mnoge druge.